۱۳۹۴ اردیبهشت ۲۹, سه‌شنبه

آفرينش‌

آفرينش‌
     در ابتدا، خدا آسمانها و زمين‌ را آفريد.  2  وزمين‌ تهي‌ و باير بود و تاريكي‌ بر روي‌ لجه‌ و روح‌ خدا سطح‌ آبها را فرو گرفت‌.
3  و خدا گفت‌: «روشنايي‌ بشود.» و روشنايي‌ شد.  4  و خدا روشنايي‌ را ديد كه‌ نيكوست‌ و خدا روشنايي‌ را از تاريكي‌ جدا ساخت‌.  5  و خدا روشنايي‌ را روز ناميد و تاريكي‌ را شب‌ ناميد. و شام‌ بود و صبح‌ بود، روزي‌ اول‌.
6  و خدا گفت‌: «فلكي‌ باشد در ميان‌ آبها و آبها را از آبها جدا كند.»  7  و خدا فلك‌ را بساخت‌ و آبهاي‌ زير فلك‌ را از آبهاي‌ بالاي‌ فلك‌ جدا كرد. و چنين‌ شد.  8  و خدا فلك‌ را آسمان‌ ناميد. و شام‌ بود و صبح‌ بود، روزي‌ دوم‌.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر